· 

Ik mis jullie!

Het is een vreemd gevoel om in deze coronaperiode geen massages te mogen geven. De masseurs vallen niet onder de medische zorg, zoals de fysiopraktijken dat wel doen. Ik snap het allemaal, ik hou me aan de regeltjes, maar het wordt wel steeds lastiger. De noodzaak wordt steeds hoger en hoger. Om dan niet te mogen helpen, dat doet steeds meer pijn.

 

Ik hoor van veel cliënten terug dat mijn massages nogal wat betekenen. Het moment waar ze naar uitkijken. ‘Wat moet ik zonder dit’ of ‘ik weet niet wat ik zonder zou moeten’. Er is nu een periode waarbij het echt even zonder moet en dat maakt het zo lastig. Ook in het contact via de mail of app met nieuwe cliënten is het lastig om niet direct mijn deur open te mogen zetten. Vooral omdat de nood soms erg hoog is, iemand net de stap over de drempel durft te zetten of omdat het voor sommige NU het moment is voor massagetherapie en coaching. Ik kan dan enkel aanbieden dat ik er nu ben, voor online ondersteuning of een belletje, maar dat was het.

 

Naast dat mijn cliënten aangeven mijn massages en mij ook persoonlijk te missen, voelt dat andersom ook zo. De band tussen cliënt en masseur is sterk, ik mis jullie ook! Niet enkel omdat ik jullie geen massages kan geven, maar ook jullie persoonlijk. De vertrouwelijke en mooie gesprekken, jullie openheid en simpelweg jullie aanwezigheid.

 

We weten allemaal niet hoelang deze periode nog zal duren, maar wat ik wel zeker weet is dat ik jullie mis!